Φωτεινή Τσακίρη: Ακόμη σκέφτομαι το 50-50 με πολλή νοσταλγία

Η Φωτεινή Τσακίρη παραχώρησε στη δευτεροετή σπουδάστρια Δημοσιογραφίας Ραφαηλία Γώση μία αποκαλυπτική συνέντευξη και αναφέρθηκε πραγματικά σε όλα. Η ίδια δεν δίστασε να περιγράψει τόσο τα παιδικά της χρόνια και τα πρώτα της βήματα στον χώρο της υποκριτικής όσο και τη συμμετοχή της στο θρυλικό 50-50 και τον ιδιαίτερο ρόλο της στην «Επιστροφή».

Από πού, όμως, κατάγεται η δημοφιλής ηθοποιός; Από την όμορφη Ορεστιάδα, όπως χαρακτηριστικά επισήμανε. Αν και γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Γερμανία, έχει πολλές αναμνήσεις από την πόλη αυτή.
- Στην Ορεστιάδα επιστρέψαμε το χρονικό διάστημα μεταξύ έκτης Δημοτικού και τρίτης Γυμνασίου. Ήταν όμορφα χρόνια και ανέμελα. Έχω πολύ όμορφες αναμνήσεις και στιγμές από την πόλη αυτή, αλλά και, γενικότερα, από όλη μου τη ζωή. Βέβαια, την Ορεστιάδα θα την κουβαλάω πάντα πολύ γλυκά και όμορφα μέσα μου και κάθε φορά με την πρώτη ευκαιρία θα την επισκέπτομαι. Ο δεσμός μου με εκείνη δεν έχει σταματήσει και δεν θα σταματήσει ποτέ.

Η ηθοποιός, επίσης, υπογραμμίζει και τις δυσκολίες, με τις οποίες βρίσκεται αντιμέτωπη μία οικογένεια όταν αναγκάζεται να φύγει από έναν τόπο. Βίωσε και η ίδια αυτήν την κατάσταση και αναγκάστηκε να μεταφερθεί στη Γερμανία, φέροντας πολλές αναμνήσεις μαζί της από την πατρίδα.
- Για κανέναν δεν είναι εύκολο να ξεριζώνεται από τον τόπο του και να μεταβαίνει σε ένα άλλο μέρος. Για όλους τους ανθρώπους και για όλες τις ηλικίες είναι επώδυνο. Διότι, ουσιαστικά, μηδενίζεις και ξεκινάς τα πάντα από την αρχή. Φυσικά, για τους μετανάστες δεύτερης γενιάς δεν συμβαίνει ακριβώς το ίδιο. Στην περίπτωση αυτή, τα παιδιά των μεταναστών αντιμετωπίζουν διαφορετικά εμπόδια.

Δεν παρέλειψε, επιπλέον, να επισημάνει το πρόβλημα της μετακίνησης πολλών νέων, σήμερα, στο εξωτερικό για λόγους κυρίως εργασιακούς.
- Η απόφαση για έναν άνθρωπο να αφήσει πίσω του τον τόποτ του, τους ανθρώπους του, την πατρίδα του δεν προκύπτει επειδή ο ίδιος το επιθυμεί. Συνήθως, γίνεται από ανάγκη. Κανείς δεν φεύγει από καλό. Εκτός, αν πρόκειται για περιπτώσεις σπουδών ή επιλογής με σκοπό τη γνωριμία με έναν καινούριο πολιτισμό. Παρ’ όλα αυτά, οι περιπτώσεις αυτές είναι ελάχιστες. Ως επί το πλείστον, η μετακίνηση είναι αναγκαστική είτε για λόγους οικονομικούς είτε γεωπολιτικούς. Όποιοι κι αν είναι αυτοί οι λόγοι, η απόφαση είναι δύσκολη. Δύσκολη είναι κι η επιβίωση. Δεν πρόκειται για μία εύκολη διαδικασία.

Η Φωτεινή Τσακίρη είναι απόφοιτη θεατρολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Πώς, όμως, αντέδρασε η οικογένειά της στην επιλογή αυτή;
- Αναμφίβολα, η θεατρολογία δεν συμβάδιζε με την επιλογή των γονιών μου. Ήταν λίγο.. ο Δούρειος Ίππος μου, η θεατρολογία. Όταν εισήλθα στο πανεπιστήμιο και ανακοινώθηκε αυτό στην οικογένειά μου, δεν χάρηκε πάρα πολύ. Η αλήθεια είναι πως τους το «πούλησα» έξυπνα κι έτσι με άφησαν να πραγματοποιήσω τις σπουδές.

Η οικογένειά της, ωστόσο, την ωθούσε προς την επιστήμη της Νομικής.
- Η οικογένειά μου επιθυμούσε όλα αυτά τα «υπέροχα», συμβατικά επαγγέλματα. Νομική, φιλολογία…, τα οποία εκείνοι θεωρούσαν ιδανικά για να σπουδάσει το παιδί τους, ώστε να έχει ένα εξασφαλισμένο μέλλον. Μα, στη σύγχρονη εποχή, ό,τι και αν σπουδάσει πια κανείς, δεν εξασφαλίζεται. Η αντίληψη της οικογένειάς μου συνδέεται με τη γενικότερη αντίληψη της ελληνικής οικογένειας να ωθεί τα παιδιά προς αυτές τις επιστήμες. Εμείς, άλλωστε, γιατί να διαφέρουμε; Είμαστε μία κλασσική, ελληνική οικογένεια.

Όσον αφορά στα πρώτα της βήματα στον χώρο της υποκριτικής, αυτά έγιναν σταδιακά. 
- Αφού εισήλθα στη σχολή, ξεκίνησα να εργάζομαι και να πηγαίνω σε οντισιόν. Παράλληλα, προσπαθούσα να τελειώσω και το πανεπιστήμιο. Ήταν πολύ δημιουργικά και γεμάτα χρόνια. Και ,πάντοτε, με σωστή βάση. Το τρέξιμο ήταν διαρκές, καθώς με κάποιο τρόπο πρέπει να βρεις την άκρη του νήματος και σιγά σιγά μπαίνεις έτσι σε μία ρότα. Μυστικό επιτυχίας ή μαγική συνταγή επαγγελματικής εξέλιξης δεν υπάρχει. Όλα έρχονται με τον καιρό. Αυτό έκανα κι εγώ.

Σχετικά με τα εμπόδια που συνάντησε από συναδέλφους της, τόνισε πως πρόκειται για έναν αρκετά ανταγωνιστικό χώρο που όλοι επιθυμούν να διακριθούν.
- Εμφανείς τρικλοποδιές δεν έχω συναντήσει. Είναι, αναμφίβολα, ένας ανταγωνιστικός χώρος, στον οποίο δεν είναι εύκολο να κάνεις φιλίες. Δεν αποκλείεται, όμως. Είναι πιθανό να συναντήσεις  στον δρόμο σου κι ανθρώπους που συγχρωτίζεσαι μαζί τους και μπορείς να συμπορευθείς και να ταιριάξεις. Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν κι εκείνοι, με τους οποίους καλώς ή κακώς δε ταιριάζουμε. Είναι κατανοητό. Ειδικά, σε έναν χώρο που όλοι θέλουν να ξεχωρίσουν και να αφήσουν το δικό τους στίγμα. Δεν είναι εύκολο.

Η Βίβιαν του τηλεοπτικού σίριαλ 50-50 αναφέρθηκε στον ρόλο που απογείωσε την επαγγελματική της πορεία.
- Το 50-50 λειτούργησε σαν εφαλτήριο, καθώς μου χάρισε αναγνωρισιμότητα, αλλά και πολλές δουλειές.  Ήταν μία όμορφη δουλειά που άρεσε στον κόσμο. Πρόκειται, σίγουρα, για μία ευτυχή συγκυρία. Συνεχίζω να το σκέφτομαι ακόμη με πολύ νοσταλγία.

Μέχρι και σήμερα, αρκετός κόσμος την αποκαλεί στο δρόμο με το όνομα «Βίβιαν».
- Τον τελευταίο καιρό, βέβαια, έχει επισκιασθεί λίγο ο ρόλος αυτός από την «Επιστροφή». Το όνομά μου έχει αλλάξει πια από Βίβιαν σε Βίκυ. Και τα δύο μοιάζουν αρκετά και ξεκινούν με το ίδιο γράμμα!

Εκείνο που δεν ήταν καθόλου ευχάριστο για εκείνη ήταν το κλείσιμο του τηλεοπτικού σταθμού MEGA, όπως εξηγεί στη συνέχεια. 
- Το κλείσιμο του MEGA ήταν ένα τέλος εποχής για όλους μας. Δεν ήταν καθόλου ευχάριστο. Σαν να αποχαιρέτισα λίγο την ανεμελιά μου. Πραγματικά, ένα πολύ περίεργο και δυσάρεστο συναίσθημα. Εκεί έτυχε να έχω και τις περισσότερες δουλειές μου. Και για πολλούς ανθρώπους, το κανάλι αυτό αποτέλεσε μία πορεία ζωής, καθώς έδωσε μεγάλη χαρά και δουλειά σε αρκετό κόσμο, όπως και σε μένα. Γενικότερα, συνδέθηκε με παλαιότερες, πιο ανέμελες εποχές κι όχι τόσο γκρίζες σαν αυτές που διανύουμε, σήμερα. Η παύση λειτουργίας του ήταν δυσάρεστη τόσο για όλους εμάς που εργαστήκαμε σε αυτό όσο και για τους ανθρώπους που συνδέθηκαν με αυτό ως θεατές. Για πολλά χρόνια, αποτέλεσε την παρέα τους. Μία παρέα που συνόδευε τους θεατές για σχεδόν τριάντα χρόνια. Μία ζωή! Ήταν σαν να είχε τη δική του οντότητα και παρουσία. Γι’ αυτό το λόγο, το τέλος του ήταν ένας μικρός «θάνατος». 
    
Επιπρόσθετα, σε μία εποχή κρίσης, το επάγγελμα του ηθοποιού είναι αρκετά δύσκολο. 
- Κανένα επάγγελμα δε βρίσκεται στο απυρόβλητο. Γενικότερα, οι ελεύθεροι επαγγελματίες αντιμετώπιζαν ανέκαθεν δυσκολίες. Ειδικά, σήμερα, με την κρίση η κατάσταση έχει δυσκολέψει περισσότερο.

Δυσκολίες αντιμετωπίζει η ηθοποιός κι εξαιτίας του μεταπτυχιακού της, το οποίο πραγματοποιεί παράλληλα με την εργασία της.
- Δεν είναι εύκολο να συνδυασθεί εργασία και μεταπτυχιακό. Κι η εργασία από μόνη της απαιτεί πολλές ώρες. Πέρυσι, είχα αρκετό χρόνο στη διάθεσή μου, διότι δεν εργαζόμουν παραλλήλως. Μόνο κάποιες guest εμφανίσεις σε σίριαλ του ΑΝΤ1 είχα πραγματοποιήσει. Φέτος, όμως, πολεμάω να συγγράψω τη διατριβή. Αν και βρίσκομαι στην τελική φάση της μεταπτυχιακής μου διατριβής, κάποια στιγμή αυτή θα ολοκληρωθεί επιτέλους. Επομένως, τα δύσκολα έχουν περάσει.

Δύσκολο είναι να συνδυάσει, ακόμη, τη μητρότητα με την εργασία.
- Δεν είναι εύκολο να συνδυάσει κανείς μητρότητα, σπουδές και εργασία. Σημαντικό είναι, βέβαια, να προσπαθεί να βρει τις ισορροπίες μέσα σε αυτήν τη διαδικασία. Όλα απαιτούν κόπο, αλλά, όπου υπάρχει θέληση, υπάρχει και τρόπος. Ευτυχώς, ο σύζυγός μου δείχνει μεγάλη κατανόηση και με στηρίζει. Διαφορετικά, δεν θα μπορούσα να κάνω όλα αυτά στα οποία δραστηριοποιούμαι.

Στο ενδεχόμενο η κόρη της να ακολουθήσει το επάγγελμα της υποκριτικής, η ίδια θα ήθελε να είναι εκείνη ευτυχισμένη.
-  Με την επιλογή της αυτή, θα ήθελα να πράξει σωστά για τον εαυτό της και να ακολουθήσει το επάγγελμα εκείνο που θα την κάνει ευτυχισμένη. Δεν θα επιθυμούσα να κάνει κάτι το οποίο θα την καταπιέζει και δεν θα τη βοηθά να εξελιχθεί σαν άνθρωπος. Κατά συνέπεια, να επιλέξει αυτό που θα της δώσει ώθηση στη ζωή της και ευτυχία.

Πώς παρατηρεί το θέατρο και τη τηλεόραση, σήμερα;
- Σήμερα, το θέατρο ανθίζει. Την τελευταία πενταετία, πολλές θεατρικές παραστάσεις ανεβαίνουν. Γενικότερα, το θέατρο είναι σε μία δημιουργική διαδικασία. Δεν έχει συρρικνωθεί. Οι συνθήκες έχουν μόνο δυσκολέψει για τους εργαζομένους. Κι οι σειρές ακμάζουν. Φέτος, είχαμε την παρουσία πολλών σίριαλ. Ελπίζω να συνεχιστεί αυτό. Είναι καλό για όλο τον κόσμο να υπάρχει εργασία. Ούσα εργασιομανής, η εργασία είναι και δημιουργία. Οτιδήποτε μένει στάσιμο βαλτώνει. Η δημιουργία μας πάει παρακάτω.
 
Όσο για τους νέους που επιθυμούν κι εκείνοι να ακολουθήσουν την υποκριτική, θα τους συμβούλευε να πιστέψουν στον εαυτό τους, στα όνειρά τους. Κι φυσικά, πολλή δουλειά.

Αυτό που την αγχώνει περισσότερο είναι η έλλειψη χρόνου.
- Ο χρόνος είναι ελάχιστος για να χωρέσει το 24ωρο. Άγχος δημιουργείται, όταν ο χρόνος δεν μπορεί να χωρέσει τα πάντα. Μία μικρότερη ανησυχία μου είναι το μέλλον. Αυτό, βέβαια, δεν μπορεί κανείς να το καθορίσει ή να το οριοθετήσει. Γιατί, απλά, δεν μας ανήκει.
       
Η Φωτεινή Τσακίρη, το διάστημα αυτό, βρίσκεται στην επιτυχημένη σειρά του ΑΝΤ1 «Επιστροφή».
- Τα γυρίσματα διαρκούν σχεδόν δέκα ώρες. Το κλίμα είναι πολύ φιλικό και με τους συναδέλφους έχουμε καλή συνεργασία.  

Όσον αφορά στον ρόλο της στη σειρά, περιγράφει ορισμένα στοιχεία του χαρακτήρα που εκείνη υποδύεται. 
- Σε όλους τους ρόλους εντοπίζεις κοινά χαρακτηριστικά και διαφορές κι φωτίζεις τον κάθε χαρακτήρα ανάλογα με τις συνθήκες που σου προτείνονται από το σενάριο. Πάντοτε, φέρεις ένα κομμάτι του εαυτού σου μέσα στους ρόλους. 
Στον ρόλο της Βίκυς, ένα μοιραίο γεγονός ανατρέπει όλη την ισορροπία στη ζωή της. Η ίδια υπεραγαπά την οικογένειά της, τον άνδρα και το παιδί της. Μετά την αποκάλυψη, όμως, φοβερών μυστικών, εκείνη βρίσκεται διχασμένη ανάμεσα στην υπερίσχυση του σωστού ή της αγάπης της για την οικογένεια. Στον 2ο κύκλο που βλέπουμε τώρα, η Βίκυ βρίσκει μοναδικό στήριγμα στην Άννα και μαζί θα παλέψουν να αντιμετωπίσουν φοβερές προκαταλήψεις και εμπόδια. Η ιστορία συνεχίζεται με πολύ ενδιαφέρον. Λίγη υπομονή απαιτείται μόνο από τους τηλεθεατές.
 
Τέλος, η ηθοποιός, Φωτεινή Τσακίρη, αποκαλύπτει τα επόμενα σχέδιά της.
- Διάφορες συζητήσεις υπάρχουν στο προσκήνιο. Τίποτα, όμως, δεν είναι ανακοινώσιμο. Η «Επιστροφή» συνεχίζεται ακόμα και έχουμε μέλλον. Το βασικότερο όλων είναι, σίγουρα, να υπάρχει υγεία. 

 

ΣΥΝΤΑΚΤΙΣ: Ραφηλία Γώση, β' έτος Δημοσιογραφίας
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: By mariachatziioanidou_march

Σχόλια (0)